In 2006 ergeren Evan Williams, Jack Dorsey en Biz Stone zich aan de steedse complexere brei van communicatie op internet. Als tegengeluid beginnen ze onder de bedrijfsnaam Odeo de communicatieservice Twitter. Gebruikers hebben de mogelijkheid ongeadresseerde boodschappen van maximaal 140 te versturen. De dienst is multimediaal, zowel het ontvangen als verzenden van boodschappen kan via de website, desktop-software, mobiele telefoons of third partie-applicaties.

Twitter telt in april 2010 105.779.710 gebruikers en dat aantal stijgt met meer dan 300.000 nieuwe gebruikers per dag. Maar niet alleen het aantal gebruikers van Twitter is baanbrekend. Anders dan andere sociale netwerken heeft Twitter actieve gebruikers onder de pers, opiniemakers en wereldleiders. Waar het directe en persoonlijke karakter van nieuwe media vaak de elite afschrikt, brengt Twitter hen juist in contact met fans, stemmers of critici.

In tegenstelling tot veel bestaande offline en online communicatiediensten is Twitter ongecontroleerd, razendsnel, makkelijke toegankelijk en doorzoekbaar. Dat maakt de communicatiedienst geschikt voor snelle nieuwsverspreiding, live verslaglegging en krachtige uitwisseling van updates. Deze ingrijpende vernieuwing maakt Twitter tot een echte innovatie. Hier is zowel sprake van een vernieuwing die simpeler, goedkoper en beter voldoet aan specifieke behoeften, als een vernieuwing die zich kenmerkt door een verbeterd productieproces.

Het innovatie karakter van Twitter komt overeen met wat Christensen(2002) disruptive technological innovations noemt. Dit zijn innovaties die vooruitstrevend zijn en zich vormen uit veranderingen van bestaande technologieën samengebracht in een meer simpele en (publieks)vriendelijke oplossing.

Daarbij moeten we direct opmerken dat Twitter geen logische innovatie is. Geen van de marktleiders in de communicatiebranche heeft het succes van Twitter voorspeld of geloofd in een communicatiedienst met een beperkend karakter. Daarmee komt de innovatie Twitter overeen met de stelling van Levitt(1975), die beschrijft dat innovaties niet voortkomen uit productie- en procesgeoriënteerde marktleiders. Maar uit vernieuwende klantgeoriënteerde partijen die zoeken naar nieuwe markten.

Rico den Burger schreef dit artikel in opdracht van de Universiteit van Amsterdam voor de bachelor seminar Media Innovatie.