De Belastingdienst vroeg mij verslag te doen van de studiedag voor de communicatieadviseurs op 12 mei in congreslocatie In Den Driehoek. Ik schreef o.a. dit verslag.

Guido Rijnja roept op tot het vertellen van verhalen. Verhalen zijn krachtiger en makkelijker te begrijpen. Als voorbeeld geeft Rijnja Minister Bos die gezegd heeft niet te willen regeren met PVV-lijsttrekker Wilders. “Had hij dit standpunt verwerkt in een verhaal, dan hadden kiezers ook zijn beredenering geweten”, aldus Rijnja.

Communicatie is het toevoegen van informatie aan de kennis van een ander. En daarvoor is storytelling – tegenwoordig ook wel storypicking genoemd – ideaal. Goede verhalen zijn authentiek, realistisch en persoonlijk, samen te vatten in het begrip waarachtig; het verhaal zou waar moeten kunnen zijn.

Elk verhaal begint met een kwestie, een mogelijk probleem. Binnen dat verhaal verandert de kwestie; er is sprake van ontwikkeling. Gedreven door de ontwikkeling ontstaat er een nieuwe situatie, de uitkomst. Die drie begrippen – kwestie, ontwikkeling en de uitkomst – zijn de basiselementen van elk verhaal. De held is een mogelijk element die de kwestie begeleid naar de uitkomst.

Louter positieve verhalen zijn niet waarachtig, en om die reden moet de verhalenverteller niet bang zijn een slechte of negatieve ontwikkeling te benoemen. Een dieptepunt leidt tot nieuwe kansen. En omdat een dieptepunt zorgt voor extra persoonlijkheid en realisme zullen mensen betrokken worden bij het verhaal. De held krijgt helpers en geeft het verhaal daarmee een interactief karakter.

Als laatste adviseert Guido Rijnja om storytelling nooit uit te besteden. Elke organisatie heeft zijn eigen taal en die taal kan nooit identiek overgenomen worden een andere partij. Het verhaal zit bij de mensen.

Rijnja noemde de volgende literatuur:
Nietzche en kant lezen de krant – Rob Wijnberg
Het slimme onbewuste – Ap Dijksterhuis